Λατρεύω τα γενναία βιβλία, αυτά που αμφισβητούν τις “γενικά έγκυρες” έννοιες και των οποίων οι συγγραφείς παίρνουν το ρίσκο να τα γράψουν.

“Μην τρώτε τον βάτραχο. 12 έννοιες ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΧΡΟΝΟΥ που έχουν γυρίσει από την ανάποδη, γιατί μόνο έτσι λειτουργεί” είναι ένα από αυτά και με προκάλεσε από την αρχή σε μια πολύ σημαντική άσκηση ενδοσκόπησης.

Στο Κεφάλαιο 2, Σημασία, ο Remus γράφει ακριβώς γι' αυτό: πώς να βρείτε το σκοπό της ζωής σας, ώστε να σταματήσετε να περιφέρεστε σε κύκλους, χωρίς τελικά να πηγαίνετε πουθενά (με όλες τις τεχνικές διαχείρισης χρόνου που γνωρίζετε :)).

Λοιπόν ... πώς βρίσκετε το νόημά σας; Κάνεις στον εαυτό σου τις εξής τρεις ερωτήσεις:

1. Τι σας κάνει να κλαίτε;

Αναλύστε τι πυροδοτεί τον συναισθηματικό σας πόνο, τι σας ενοχλεί, τι σας κάνει να νιώθετε τόσο άβολα ώστε να έχετε κίνητρο να σηκωθείτε και να κάνετε κάτι γι' αυτό.

2. Τι σας κάνει να τραγουδάτε;

Αναλύστε τι σας ενθουσιάζει, τι σας κάνει ευτυχισμένους, τι σας δίνει την άμεση ανάγκη να τραγουδήσετε (ακόμη και αν δεν έχετε φωνή), ποια είναι τα πράγματα με τα οποία συντονίζεστε σε βαθύ επίπεδο, τι γεμίζει την ψυχή σας με χαρά και θέλετε να το κάνετε ξανά και ξανά.

3. Ποια είναι τα όνειρά σας;

Αυτή η ερώτηση αξιοποιεί την απάντηση στις δύο πρώτες ερωτήσεις και τις μεταφέρει σε υψηλότερο επίπεδο. Τι θα γινόταν αν μπορούσατε να κάνετε αυτό που σας γεμίζει και ταυτόχρονα κάνει τη ζωή σας και τη ζωή των γύρω σας καλύτερη; Τι θα γινόταν αν κάνατε κάτι πραγματικά ουσιαστικό;

Σας μιλάω για τον εαυτό μου παρακάτω και σας ενθαρρύνω να κάνετε κι εσείς αυτή την άσκηση.

Πάντα με επηρέαζε ο πόνος των ανθρώπων γύρω μου και με τον καιρό ανέλυα τις αξίες και τις αιτίες του. Προφανώς (ή για το “κοινό”) ο πόνος μπορεί να είναι: μπλοκάρισμα σε ένα σχέδιο, η επιθυμία να πετύχεις ή να κάνεις κάτι και η αδυναμία να εκπληρώσεις τα απαραίτητα βήματα, μια “κατάσταση” του σώματος ή του νου (ασθένεια κάθε είδους, κατάθλιψη, άγχος κ.λπ.). Τι σημαίνει ότι με επηρεάζει; Πραγματικά με κάνει να κλαίω, όπως με έχουν δει μερικοί από τους πελάτες μου στα εργαστήριά μας.

Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο χωρισμός από τον Θεό και τα τραύματα της απόρριψης, της εγκατάλειψης και της αδικίας που τον συνοδεύουν βρίσκονται πίσω από όλες τις μορφές πόνου που πονάνε ακόμη περισσότερο. Αλλά την ίδια στιγμή η άλλη πλευρά, με κάνει να τραγουδάω από χαρά.

... και έτσι απαντώ στην ερώτηση #2. Οποιαδήποτε μορφή δραστηριότητας που γίνεται ξεκάθαρα με σαφήνεια, με χαρά, σε μια κατάσταση ηρεμίας και ασφάλειας ότι δεν είσαι μόνος, αλλά ότι ο Θεός είναι μαζί σου, παράγει μέσα μου μια χαρά χωρίς όρια.

Μπορώ να φανταστώ πώς θα ήταν αν όλοι κατανοούσαμε και ζούσαμε “εξ ορισμού” την αλήθεια ότι όποιο εμπόδιο κι αν συναντήσουμε στη φυσική πραγματικότητα, από μια επαγγελματική συμφωνία που δεν αποδίδει μέχρι ένα όνειρο του οποίου η υλοποίηση έχει καθυστερήσει πολύ, η αιτία και η λύση βρίσκονται μέσα μας. Και από εκεί μπορούμε να επιστρέψουμε με απίστευτη δύναμη. Πώς θα ήταν αν όλα τα παιδιά και όλοι οι ενήλικες στον κόσμο είχαν την απόλυτη βεβαιότητα ότι ο Θεός δεν τους εγκατέλειψε ποτέ και ότι τους αγαπά και τους εκτιμά άνευ όρων και για πάντα;

Γι' αυτό επιδιώκω να δημιουργώ, όσο μπορώ, ένα ασφαλές και ενδυναμωτικό περιβάλλον σε όλα τα μαθήματα, τα διαδικτυακά σεμινάρια, τα εργαστήρια, τις συνεδρίες συμβουλευτικής που διευκολύνω. Είτε μιλάμε για πωλήσεις, μάρκετινγκ ή εκδόσεις, θέλω από τα βάθη της καρδιάς μου όλοι οι άνθρωποι που είναι μαζί μου να νιώθουν ακριβώς αυτό: ότι αγαπιούνται και εκτιμώνται άνευ όρων, πάντα. Αν αυτό επιλυθεί, γίνονται πύραυλοι σε ό,τι κι αν βάλουν στο μυαλό τους.